Laatst kreeg ik een vraag via mijn mail, “Waarom zijn je foto’s zo veranderd in de tijd?” Mijn antwoord was “Fotografie moet leuk zijn”. Dit veroorzaakte nogal wat verwondering, want het was volgens de schrijver niet antwoord op de vraag. Dit is mijn uitleg waarom het wel zo is.

Vanaf vrij jonge leeftijd maak ik al foto’s. De camera was een tweedehands, of misschien wel derde en het was zo’n camera met een dubbel oog en een 6×6 film er in. De foto hier onder geeft er een indruk van. Je keek boven op de camera waar zich een melkachtig glas bevond waar het beeld zich op projecteerde.

Fotografie moet leuk zijn
Camera met dubbele lens

Ik werd al snel zeer zorgvuldig met het maken van foto’s. Films kosten geld en dat had ik in die tijd niet zo veel. Ik vroeg dan ook veel films op mijn verjaardag. Ik heb hem zelfs mee gehad naar Parijs waar ik de foto’s van mijn leven maakte (dat was toen nog niet zo lang). Ik was toen een jaar of 13 maar de fotografie had me al gepakt. Mijn vader had in die tijd een Pentax spiegelreflex en die probeerde ik ook nog wel eens te pakken te krijgen, maar ja, dat lukte niet zo vaak want natuurlijk had mijn vader die meestal in gebruik. We hadden thuis een donkere kamer in een kast gemaakt waar we zelf onze films ontwikkelden en foto’s afdrukten. We hebben wat chemicali├źn opgesnoven maar toen gaf niemand daar om.

Film
Analoge film

Toen ik ging werken naast mijn school kwam een droom uit. Ik kon sparen voor een spiegelreflex, die moest niet te duur zijn en in die tijd werd het dan al snel een Praktica met Pentacon lenzen. Deze camera heb ik heel lang gebruikt. Wat heb ik er een hoop van geleerd. Alles moest met de hand ingesteld worden, zelfs autofocus zat er niet op. Al snel maakte ik mooie analoge foto’s inclusief macro. Zeer spoedig kwamen er Pentacon lenzen bij waardoor ik dit kon doen. Ik werd in die tijd ook lid van een fotoclub waar ik ook veel leerde. Het was rond 1980.

Praktica
Praktica LTL 3 met Pentacon lens

Altijd lijkt er daarna wel een tijd te zijn dat de camera in de kast komt te liggen en je het te druk hebt met andere dingen. Zo ook bij mij. Ik maakte nog wel de overstap naar de Nikon F50 waarmee ik kennis maakte met autofocus, maar het werd nooit meer als incidenteel foto’s maken van de kinderen of iets dergelijks. Ook wat kleinere digitale camera’s had ik in die tijd. Het werd pas weer serieus toen ik in 2013 een D200 kreeg met bijbehorende lenzen en flitsers. Ik kon me gaan uitleven.

D200
D200 met lens

Het fotograferen werd weer serieuzer. Ik nam een account op Flickr en in 2015 kwamen de eerste Explores. Daarmee laat Flickr zien wat zij tot op bepaalde hoogte interessante foto’s vinden. Een D7100 kwam er ook toen de D200 het opgaf met zijn autofocus. Mijn foto’s kregen een zeer hoge waardering en ik kreeg het gevoel dat ik steeds aan een hoge standaard moest voldoen. Dat probeerde ik ook tot ik het niet meer leuk vond.

Het roer ging om, mijn foto’s werden meer en meer een soort reportage foto, straatfotografie ging ik meer doen en ik moet het nu vooral leuk vinden. Sinds 2016 doe ik dat nu zo. Ik heb geen Explores meer gehad maar het is weer leuk. Het enige wat ik nog zou willen is wat meer tijd om foto’s van anderen wat uitgebreider te voorzien van reacties.

Oh ja, en voordat ik het vergeet, de laatste tijd maak ik ook weer foto’s met een compacte camera, maar dan wel met grote sensor. Hij past wel in mijn broekzak, heeft een viewfinder en prachtige kwaliteit. De Sony RX100.

mijnrx100
Sony RX100

Hier onder zie je mijn foto van vandaag met deze camera, een stop onderweg naar mijn werk omdat ik deze lucht zag. Fotografie is weer leuk!

Fotografie moet leuk zijn
I’m on my way

Lees ook