De vaak gehoorde term bij een compositie is verdwijnpunt, of in het Engels Vanishing Point. Het is een manier om foto’s extra diepte te geven door de opstelling van componenten waardoor het lijkt dat de lijnen tussen die componenten naar één punt gaan.

weg
De lijnen tussen die componenten naar één punt

Het verdwijnpunt is al een compositie techniek die gebruikt word op oude schilderijen. Daar worden ze vaak ook het duidelijkst weergegeven, waarschijnlijk omdat de techniek nieuw was was het gebruik zeer elementair. Hier onder een voorbeeld uit de oudheid.

Entrega de las llaves a San Pedro_(Perugino)
Entrega de las llaves a San Pedro_(Perugino)

Zoals je ziet is het verdwijnpunt niet echt subtiel, alle lijnen lopen naar de Sixtijnse Kapel die als een reus op de achtergrond staat. Het is in 1481 geschilderd door Pietro Perugino. Hier geeft Jezus de sleutels aan Sint Pieter en we wegen allemaal waar dat toe leidde. Maar in ieder geval, de techniek was geboren en toegepast en is nu niet meer weg te denken uit de compositieleer. Het verdwijnpunt wordt zelfs nog begeleid door een stukje hogere wiskunde waar ik je verder niet mee zal vermoeien.

Hoe zit dan in een foto waar minder duidelijke lijnen aanwezig zijn? Ik zal het illustreren aan de titelfoto. Min of meer zijn daar wat denkbeeldige lijnen aanwezig.

Denkbeeldig verdwijnpunt

In deze foto lijken zowel de wolken in de lucht, de groeven in de stenen en de lijn van de kust naar één punt te wijzen dat ligt aan de verre horizon, als ja daar bent ben je wel verdwenen. Dat is dus mijn verdwijnpunt. Zoals je ziet heb ik, in tegenstelling tot de schilder, er niet voor gekozen om het precies in het midden uit te laten komen. Zo kun je veel variëren met een verdwijnpunt.

Een aantal andere voorbeelden

Ik zou zeggen, experimenteer er eens mee. Verdwijnpunten kun je in alle soorten fotografie toepassen en is niet exclusief voor landschappen. Meer over compositie is hier verzameld.

Lees ook

Het is alleen maar eerlijk om te delen: