Buttercups And Clouds

Een representatieve foto voor de dag! Soms zit je achter de ramen te kijken wat je zal doen, het weer is zeer wisselend en koud en er kan ieder moment een bui komen. Aan de andere kant had ik de velden met tulpen gezien en de boomgaarden die nog bloeiden. Ik had daar dit jaar nog geen foto van gemaakt. Een week later is het misschien voorbij en zijn al de bloemen al weer gekopt. Bovendien is het bewolkte weer prachtig om een overbelichte foto te voorkomen. Er op uit dus, gekleed op kou en prut!

Meteen nam ik de route naar een paar tulpenvelden waar ik de vrijdag daarvoor nog langs gereden was toen ik uit het werk kwam. Ik had de locatie meteen in mijn geheugen opgeslagen omdat de tulpen al mooi groot waren (op het gevaar af dat ze nu al gekopt zouden zijn). Toen ik aankwam reed net de trekker van het weiland waar de apparatuur voor het koppen al achter hing. Ik vreesde dat de koppen er al af zouden zijn, maar gelukkig, de tulpen stonden nog in volle glorie in de ijzige wind naar de wolken te zwaaien.

Eerst de camera maar eens gepakt met de 17-50 mm lens er op. Na eerste een overzichtsfoto toch maar de prut in. Ik houd er van om de foto’s van tulpen zo close mogelijk te maken op de tulpen en met een laag standpunt. Ik moest dus dichterbij komen. Mensen vragen mij wel eens of ik toestemming vraag om op dal land te komen. Dat doe ik nooit. Meestal staat het hek open, waarschijnlijk om makkelijk met voertuigen er op en er af te kunnen. Ik vertaal de open hekken altijd als “Welkom, kom op mijn land en maak foto’s van mijn mooie tulpen!”. Ik pas er uiteraard altijd wel voor op dat ik niet per ongeluk iets beschadig. En als de teler er wel aan komt met een boze uitdrukking op zijn gezicht dan helpt een praatje meestal wel. In zijn hart is hij natuurlijk ook trots dat juist zijn tulpen van zo dichtbij op de foto gezet worden, hij wist natuurlijk al lang dat zijn tulpen van uitzonderlijke kwaliteit zijn!

Hier onder een resultaat van mijn gedraai in de prut. Dit keer niet liggen, het was te nat.

Marching To Heaven

Vervolgens was het tijd om naar de peren kwekerij te gaan waar de perenbloesem nog met aan de boompjes zat. Je kan er mooi bij om te fotograferen want het zijn allemaal laagstammen. Daar heb ik eerst even de lens verwisseld, door de kleine bloemen vond ik mijn 90mm macro lens meer geschikt voor de foto’s. Ook waaide het nog steeds hard waardoor er aardig wat beweging zat in de bloemen. Daarom gooide in de ISO omhoog van 100 naar 200 om een zo snel mogelijke sluitersnelheid te krijgen. Daarnaast wilde ik werken met een kleine scherptediepte waardoor het diafragma maximaal op f7,1 zou komen wat ook weer zorgt voor een hoge sluitersnelheid. Een resultaat zie je hier onder. Op Flickr zie je alle instellingen van de camera vermeld bij de foto. Je komt daar door op de foto hier onder te klikken.

Focus On The Heart Of The Matter

Vervolgens besloot ik, nadat ik klaar was in de boomgaard, om de lange weg naar huis te nemen onder het motto “Je weet nooit wat je nog tegen komt onderweg”. Ik had al wel besloten dat het meeste wat ik zou vinden op het gebied van landschap zou zijn, ik had daarom al vast mijn 11-18 mm lens op de camera gezet. Als afsluiter van de dag kwam het landschap waar dit artikel naar is vernoemd voorbij, met een gigantische wolkenpartij en een weiland vol boterbloemen. Een paar laatste foto’s en ik zou thuis zijn, blij met het resultaat van de dag.

Zo zie je maar, laat je niet tegenhouden door het weer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *